மனிதனின் பேராசை
யால் சிதையும் நீலகிரி
தடம்
மாறும் மலைப்பாதையும் தவிக்கும் இயற்கையும்
மலை
களின் அரசிக்கு நேர்ந்த பெருந்துயர்
மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் மணிமகுடமாகவும், பல்லுயிர் பெருக்கத்தின் உன்னத உறைவிடமாகவும் திகழ்வது நீலகிரி. மேகங்கள் தவழும் கொண்டை ஊசி வளைவுகளும், கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரை பச்சைப்பசேல் என விரிந்து கிடக்கும் பசுமையும், நடுக்காற்று வீசும் இதமான குளிரும் இங்கு வரும் மனித மனங்களின் சோர்வை நொடிப்பொழுதில் போக்கிவிடுகின்றன.
எவ்வித எதிர்பார்ப்புமின்றி தூய காற்றையும், வாழ்வாதார நீரையும், மன அமைதியையும் வாரி வழங்கும் இந்த இயற்கைப் பேழையை நாம் எப்படிப் போற்றிப் பாதுகாக்கிறோம்? தன் சுயநலத்திற்கும், கண்துடைப்பு ஆடம்பரத்திற்கும், வரம்பற்ற பணப் பேராசைக்கும் இரையாக்கி, காலங்காலமாக நின்ற மலையையே மெல்ல மெல்ல மரணப் படுக்கைக்குத் தள்ளிக் கொண்டிருக்கிறோம். சட்டங்கள் ஏட்டளவில் தூங்க, பேராசை கொண்ட மனிதர்களின் காலடியில் நீலகிரி மலைப்பாதை தன் அழகையும் ஆதாரத்தையும் இழந்து வருகிறது.
சமுதாயத்தின் நான்கு முகங்கள்: நாம் எந்தப் பக்கம்?
இயற்கை அழிக்கப்படும் இந்த அவலக் களத்தில் சமூகம் பல கூறுகளாகப் பிரிந்து நிற்கிறது:
முதலாளித்துவக் கூட்டம்: வாழ்க்கையின் ஒரே இலக்கு பணம் மட்டுமே எனத் திரியும் வணிகக் கும்பல். இயற்கை வளங்களைச் சுரண்டி, விதிகளை மீறி விடுதிகளையும் சொகுசுக் கட்டிடங்களையும் கட்டி மலையையே சமவெளியாக்கத் துடிக்கும் கூட்டம்.
பொறுப்பற்ற மனிதர்கள்: இயற்கையை ரசிக்கிறோம் என்ற போர்வையில் மலைப்பாதைகளின் ஓரங்களிலும், பள்ளத்தாக்குகளிலும் பிளாஸ்டிக் பாட்டில்களையும் நெகிழிக் குப்பைகளையும் அள்ளி வீசிவிட்டுச் செல்லும் அலட்சியக் கூட்டம்.
சுரண்டல் மாஃபியாக்கள்: ஆற்று மணல், பெருங்கற்கள், நூற்றாண்டு பழமையான மரங்கள், கனிம வளங்கள் என மலையின் எலும்புக்கூட்டையே உருவி விற்கும் திருட்டுக் கூட்டம்.
மௌனப் பார்வையாளர்கள்: இத்தனை கொடுமைகளும் தன் கண்முன்னே அரங்கேறும்போது, “நமக்கு ஏன் வீண் வம்பு? நாம் இதைச் செய்யவில்லையே” என்று ஒதுங்கிப் போகும் மிக மோசமான கூட்டம்.
இவற்றுக்கு நடுவே, இயற்கையைக் காக்க வேண்டும் என்ற தணியாத தாகத்தோடு களத்தில் நின்று குரல் கொடுக்கும் ஒரு சில எளிய மனிதர்களின் கரங்கள் மட்டுமே இன்னும் இந்த மண்ணைக் காப்பாற்றப் போராடிக் கொண்டிருக்கின்றன.
மண்ணரிப்பும் நிலச்சரிவும்: மழையா காரணம், மனிதப் பாரமா?
மழைக்காலம் வந்தாலே நீலகிரி மலைப்பாதைகளில் நிலச்சரிவு ஏற்படுவதும், பாறைகள் உருண்டு விழுந்து போக்குவரத்து முடங்குவதும் தொடர்கதையாகிவிட்டது. இயற்கையாகப் பெய்யும் பெருமழையை மட்டுமே இதற்குக் குற்றவாளியாகக் காட்டி நாம் தப்பித்துக் கொள்ள முடியாது.
நூற்றாண்டுகளுக்கு மேலாக வேரூன்றி நிற்கும் பெருமரங்கள், மலைச் சரிவுகளைத் தம் வேர்க்கரங்களால் இறுகப் பிடித்துக் காத்து நிற்கின்றன. தன் ஆயுட்காலம் முடிந்தாலும் கூட, அடுத்த தலைமுறை மரங்களை விதைத்துவிட்டு, பாறைகளையும் மண்ணையும் சிதறவிடாமல் பிணைத்து வைத்திருக்கும் அந்த வேர்களின் பிடியை மனிதனின் பேராசை தளரச் செய்கிறது.
மலைப்பாதைகளின் பலவீனத்திற்கு முதன்மைக் காரணம், அடிவாரத்தில் இருந்து மலை உச்சிக்குச் செல்லும் பத்து சக்கர கனரக வாகனங்களும், வரம்பற்ற பாரமும் (Overloading) ஆகும். புதிய கட்டிடங்களுக்காகவும், சொகுசு விடுதிகளுக்காகவும் ஆயிரக்கணக்கான டன் கணக்கிலான எம்-சாண்ட், ஜல்லிக் கற்கள், இரும்பு மற்றும் செங்கற்களை ஏற்றிக்கொண்டு ராட்சத லாரிகள் குறுகிய மலைப்பாதைகளில் தொடர்ந்து சீறிப் பாய்கின்றன. மலையின் தாங்குதிறனை விட பல மடங்கு அதிக எடையைச் சுமந்து செல்லும் இந்த வாகனங்களின் அதிர்வுகளால், சாலைகளின் அடித்தளம் நசுங்கி, நிலத்தடி மண் அடுக்குகள் நெகிழ்ந்து தளர்ந்து போகின்றன. லாரிகள் ஏற்படுத்திய இந்த உள்விரிசல்களுக்குள் லேசான மழைநீர் இறங்கும்போது கூட, ஒட்டுமொத்த மலையும் பிடிமானம் இழந்து பெரும் நிலச்சரிவாகக் கீழே சரியத் தொடங்குகிறது.
சூழலியலை அச்சுறுத்தும் சொகுசுப் பேருந்துகள்
இயற்கையை அதன் அமைதியோடு ரசிக்க வேண்டிய சுற்றுலாப் பயணங்கள், இன்று சுற்றுச்சூழல் அத்துமீறல்களாக மாறிவிட்டன. மலைப்பாதைகளின் குறுகிய அளவையும், அபாயகரமான கொண்டை ஊசி வளைவுகளையும் சற்றும் கருத்தில் கொள்ளாமல் இயக்கப்படும் அளவுக்கு அதிகமான உயரம் கொண்ட ஆம்னி மற்றும் சொகுசுப் பேருந்துகள் பெரும் ஆபத்தை விளைவிக்கின்றன:
விபத்து அபாயங்கள்: மிகக் குறுகிய வளைவுகளில் இத்தகைய பேருந்துகள் திரும்பும்போது நிலைதடுமாறி கவிழும் விபத்துகள் அதிகரிக்கின்றன. அசம்பாவிதம் ஏற்பட்டால் பயணிகள் உடனடியாகப் பேருந்தை விட்டு வெளியேற முடியாத வகையிலான சிக்கலான வடிவமைப்புகளும் பெரும் உயிரிழப்புக்கு வழிகோலுகின்றன.
இயற்கைச் சேதங்கள்: பேருந்துகளின் அதிகப்படியான உயரத்தால், சாலையோர மரங்களின் கிளைகள் முறிக்கப்பட்டு, பசுமைத் தூண்கள் சேதமடைகின்றன.
ஒலி மற்றும் ஒளி மாசு: எதிரே வரும் வாகன ஓட்டிகளின் கண்களைக் கூசச் செய்யும் தாரை தாரையான எல்.இ.டி (LED) விளக்குகள் மற்றும் காதுகளைப் பிளக்கும் ஏர் ஹாரன்கள், அதிர்வு தரும் ஸ்பீக்கர் பாக்ஸ்கள் அமைதியான வனப்பகுதியை நரகமாக்குகின்றன. இவை இரவு நேரங்களில் விலங்குகளை மிரள வைத்து, சாலைகளை நோக்கி ஓடிவந்து வாகனங்களில் அடிபட்டு இறக்கும் நிலைக்குத் தள்ளுகின்றன.
அரசின் உடனடி கவனத்திற்கும் திட்டமிடலுக்குமான பரிந்துரைகள்
அரசு இயந்திரமும் அதிகார வர்க்கமும் இனியும் மெத்தனப் போக்கைக் கடைப்பிடிக்காமல், மலையின் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்ய போர்க்கால அடிப்படையில் சில கடுமையான மாற்றங்களைக் கொண்டுவர வேண்டும்:
கனரக வாகனங்களுக்குக் கடுமையான கட்டுப்பாடு: மலைப் பகுதிகளுக்குத் தேவையின்றி செல்லும் 10 சக்கர மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட சக்கரங்கள் கொண்ட ராட்சத கனரக வாகனங்களுக்கு முழுமையான தடை விதிக்கப்பட வேண்டும். அனுமதிக்கப்பட்ட எடையை விட ஒரு கிலோ கூடுதல் பாரம் ஏற்றி வந்தாலும், அடிவாரச் சோதனைச் சாவடியிலேயே வாகனங்களைப் பறிமுதல் செய்ய வேண்டும்.
சொகுசுப் பேருந்துகளுக்கான வரன்முறைகள்: மலைப்பாதைகளில் இயங்கும் ஆம்னி பேருந்துகளின் அதிகபட்ச உயரத்தை முறைப்படுத்த வேண்டும். கண் கூசும் சட்டவிரோத எல்.இ.டி விளக்குகள், காதைப் பிளக்கும் இசை அமைப்புகள் மற்றும் ஏர் ஹாரன்களை அடிவாரத்திலேயே ஆய்வு செய்து முற்றிலும் அகற்ற வேண்டும்.
நிரந்தர ஒருவழிப் பாதை திட்டம் (One-Way Traffic System): மேட்டுப்பாளையத்தில் இருந்து ஊட்டிக்குச் செல்லும் பிரதான மலைப்பாதைகளில் போக்குவரத்து நெரிசலையும் விபத்துகளையும் முற்றிலும் தவிர்க்க, வாகனங்கள் மேலே ஏறுவதற்கு ஒரு பாதையையும் (உதாரணமாக, மேட்டுப்பாளையம் – கோத்தகிரி வழியாக ஊட்டி), கீழே இறங்குவதற்கு மற்றொரு பாதையையும் (கூனூர் – மேட்டுப்பாளையம் பாதை) நிரந்தர ஒருவழிப் பாதையாக மாற்றி அமைப்பது குறித்து வல்லுநர் குழு அமைத்துத் திட்டமிட வேண்டும்.
அடிமட்ட விழிப்புணர்வு: சோதனைச் சாவடிகள், கொண்டை ஊசி வளைவுகள் மற்றும் சுற்றுலாத் தலங்களில் “இயற்கையை அடுத்த தலைமுறைக்கு விட்டுச் செல்வோம்” என்ற விழிப்புணர்வுப் பலகைகளை வைப்பதோடு, பிளாஸ்டிக் பொருட்களை உள்ளே கொண்டு செல்வதை முற்றிலுமாகத் தடை செய்ய வேண்டும்.
முடிவுரை: வாழும்போதே காப்போம்!
பணம் மட்டுமே வாழ்க்கையாகிவிடாது; வாழ்வதற்கு காற்று, நீர், நிலம் என்ற இயற்கையின் ஆதாரங்களே தலையாயவை. நாம் இயற்கைக்குச் செய்யும் துரோகங்கள் அனைத்தும், பெருமழையாகவும், நிலச்சரிவாகவும், தாகத்தைத் தீர்க்க வழியில்லாத வறட்சியாகவும் நம்மிடமே பலமடங்கு வேகத்தில் திரும்பத் தாக்கும் என்பதை மனித இனம் உணர வேண்டும்.
நீலகிரியின் கொண்டை ஊசி வளைவுகள் வெறும் சுற்றுலாப் பாதைகள் அல்ல; அவை பூமியின் நரம்புகள். அந்த நரம்புகளைத் துண்டித்துவிட்டு மனிதன் நெடுங்காலம் நலமோடு வாழ்ந்துவிட முடியாது. இயற்கை தனக்கென எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் மனித குலத்திற்கு அள்ளி வழங்கிய கொடையை, நாம் வாழும் காலத்திலேயே சுயநலத்தின் பேராபத்தில் இருந்து காப்பாற்றி, அடுத்த தலைமுறைக்கு அதன் பசுமை
யோடு கையளிப்பதே நம் முன்னால் இருக்கும் ஒரே கடமை
ஆகும்.
ஒரு மனிதனின் இந்த புலம்பல்
பல மனிதனின் புலம்பலாக மாறினான் மட்டுமே இயற்கை நம்மோடு இருக்கும்
இல்லையெனில் இயற்கை இந்த உலகத்தில் நிரந்தரம் இயற்கை சார்ந்த அனைத்தும் நிரந்தரம்
மனிதனைத் தவிர இயற்கையை காப்போம் மலைகளை மீட்போம் என்ற கவலையுடன்
நிறைவு செய்கிறே .
I.ஷானவாஸ் சமூக அலுவலர்
